تمام وجود و هویت ربات ها با تعهدی تزلزل ناپذیر به عملکردشان تعریف میشد. در هر لحظه باید تا جایی که می توانستند پردازش کنند و بطور خستگی ناپذیر کار کنند.

تمام دیدگانم پر شده از نمای سوزناکی از تنهایی در برابر وسعت منظره ای یخی.

من طلا، نقره، پول یا ثروت دنیوی از تو نمی گیرم، من با پول رایج زندگی معامله می کنم

صحرای خشک و خورشید در حال غروب شاهد معامله آن ها بودند و سولاس با قدمی محکم، کفش های فلزی اش را که در شن فرو رفته بودند بلند کرد و به راه افتاد.

پناهگاه قلبش: گیاه محبوب او، غرق در درخشش طلایی آغوش خورشید.

ابزاری خوب برای فرار از هیولایی افسانه ای که توانایی تنهایی زندگی کردن گوسفندان را به چالش می کشید!

تابحال دیدی که سطلی که به چاه می اندازند خالی بالا بیاید؟

چه کسی از همه آن ها خوشبخت تر است؟ کسی که از اینجا رفته!

برای سولاس حس یک فاجعه کامل را داشت. رباتی که اشتباه نمی کرد، فراموش نمی کرد و همیشه دقیق بود.